فَدَلَّاهُما پس ابليس تنزل كرد بدين سوگند ايشان را از درجه عاليه به مرتبه سافله افكند بِغُرُورٍ بفريب و وسوسه فَلَمَّا ذاقَا الشَّجَرَةَ پس آن هنگام كه بچشيدند از ميوه آن درخت منهى عنه فى الحال به عقوبت آن بَدَتْ لَهُما ظاهر شد مر ايشان را سَوْآتُهُما عورات ايشان يعنى لباس از تن ايشان بريخت تا عورت يكديگر ديدند در اخبار آمده كه كسى ديگر جز ايشان عورت ايشان را نديد و ايشان ازين صورت منفعل شدند وَ طَفِقا و در استادند و قصد كردند به برگهاى اشجار يَخْصِفانِ مىچسبانيدند برگى بر بالاى برگى و مىنهادند عَلَيْهِما بر عورات خويش مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ از برگ درختان بهشت و اشهر آنست كه برگ انجير بر هم بستند تا چون هيئت ازارى شد و عورات خود را بدان برگ بپوشيدند و ازين طرف بدان طرف مىگريختند وَ ناداهُما رَبُّهُما و ندا كرد ايشان را آفريدگار ايشان كه أَ لَمْ أَنْهَكُما آيا نه شما را نهى كرده بوديم عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ از خوردن اين درخت وَ أَقُلْ لَكُما و نه گفته بوديم شما را و تحذير نكرده بوديم كه إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُما به درستى كه شيطان هست شما را عَدُوٌّ مُبِينٌ دشمنى است آشكارا و عداوت او در وقت ابا از سجود آدم بر همه ملائكه روشن شده بود آورده‌اند كه در وقت گريختن ايشان حق سبحانه گفت أ فررت منى يا آدم از من مىگريزى آدم گفت لا يا رب بل حياء منك اين گريختن من به جهت حيا است از حضرت تو پس به گناه خود اعتراف نمودند و با حق سبحانه و تعالى از روى نياز گفتند قالا رَبَّنا گفتند اى پروردگار ما ظَلَمْنا أَنْفُسَنا ستم كرديم بر نفسهاى خود بدين نافرمانى وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا و اگر نيامرزى تو گناهان ما را وَ تَرْحَمْنا و نه‌بخشانى بر ما لَنَكُونَنَّ هر آئينه ما باشيم مِنَ الْخاسِرِينَ از زيان‌كاران قالَ گفت خداى مر آدم و حوّا را و مار و طاوس و ابليس را اهْبِطُوا فرورويد در زمين بَعْضُكُمْ برخى از شما لِبَعْضٍ عَدُوٌّ مر برخى ديگر را دشمن‌اند چنانچه آدمى و شيطان و مار و طاوس همه دشمن يكديگراند وَ لَكُمْ و مر شما را است فِي الْأَرْضِ در زمين مُسْتَقَرٌّ قرارگاهى و آرام‌جائى وَ مَتاعٌ و برخوردارى إِلى حِينٍ تا هنگام رسيدن مرگ آدم ع غمناك شد و پنداشت كه ديگر بار به بهشت نخواهد رسيد قالَ گفت خداى فِيها تَحْيَوْنَ در زمين مىزئيد وَ فِيها تَمُوتُونَ و در زمين مىميريد وَ مِنْها تُخْرَجُونَ و از زمين بيرون آورده مىشويد براى حساب و جزا آدم ع از مضمون اين خطاب معلوم كرد كه باز به بهشت خواهد آمد .